Geschiedenis

FUIF

Onze editie 2013 was een daverend succes met ± 1000 personen. Wel komen we dit jaar met een verbeterde formule nl. 80-90-2000 met aanvulling van een SPECIAL GUEST en hopen wij op een nog groter succes!

GENTENAAR

Historie van de Gentenaar

Laat me nu even vertellen over een geboorte, niet zo maar een geboorte, maar een geboorte van een flink uit de kluiten gewassen V8. Hij zag het levenslicht in 1948, met een lengte van 7,51 meter en met een gewichtje van 6 ton.
Vanzelfsprekend waren Ma en Pa Ford door het dolle heen met hun nieuwe sterke aanwinst, zelfs zo door het dolle heen dat Pa Ford, na het gekende vieren van ne nieven kleinen, een klein foutje had gemaakt bij het aangeven van de kleine uk.

Pa Ford ging bij het krieken van de dag op het stadhuis zijn V8’tjen aangeven, maar echt tip top was Pa Ford nog niet achter de nachtelijke uitspatting. Toen de bediende vroeg aan Pa Ford; “En meneer, de naam van de dooppeter?”
Het antwoord van Pa Ford kon tellen: “het Tsad Gent”. Onze jongeling werd opgenomen in de analen als Ford V8 – Carl Metz,  dooppeter Tsad Gent, waarvan u de bewijzen hieronder kunt zien.

identificatieplaat
Na enkele babyjaren doorgebracht te hebben bij Ma en Pa Ford, ging onze kleine V8 naar de school. Omwille dat Pa Ford vond dat hij iets kon betekenen voor de veiligheid en bescherming van de mensen stuurden ze hem niet zomaar naar een school, neen! Het werd de kleuterschool van Brandweer Gent, gevolgd door de basisschool en de middelbare school van Brandweer Gent. Hier werd zijn basis gelegd tot volleerde autopomp.

Hij heeft zijn eerste jaren doorgebracht op het vliegveld van Sint-Denijs-Westrem om daar in te staan voor de veiligheid. Revolutionair als hij toen al was bewijst de aanwezigheid van een schuimtank, een hoge drukinstallatie, twee waterkanonnen vooraan op het dak, maar het allerspeciaalste snufje was: hij kon al rijdend water spuiten.

Toegegeven… hij heeft daar wel enkele kneepjes van het brandweervak geleerd, maar nieuwsgierig en vooral leergierig als hij was wou hij verder studeren. Verder studeren zou geen enkel probleem zijn want enkele brandweerkorpsen hadden deze sterke V8 al  zien werken en wilden hem maar al te graag verder laten ontplooien tot Autopomp nummer 1. Voor de toehoorders die een woordje uitleg willen bij de naam Autopomp 1: Dit is het voertuig dat altijd als eerste zal vertrekken bij een brandoproep.

We spreken het jaar 1966, Brandweer Hamme heeft echt wel nood aan een stevige en robuuste autopomp die tegen ne stoot kan. In de zitting van 3 oktober 1966 zet het schepencollege van de gemeente Hamme het licht op groen om over te gaan tot overname van de Ford V8 van Brandweer Gent. Onze uk is intussen uitgegroeid tot een 18 jarige Hulk, die met veel plezier overkwam om hier verder opgeleid te worden in de dynamische wereld van de brandweer. Er was een transfersom mee gemoeid van 199.609 BEF. Hiervoor heeft hij wel een nieuw kleurtje gekregen.

Onze V8 werd triomfantelijk onthaald door de brandweerlieden van Brandweer Hamme. “Eindelijk, oef, ‘t wier tijd, hij es ter” waren enkele van de meest gehoorde opmerkingen. Het duurde niet lang of onze V8 kreeg een bijnaam, een naam die nu nog meegaat en zal blijven meegaan: De Gentenaar!

Onze stoere jongen met de pomp vooraan op de neus is begonnen aan zijn universiteit. Talloze deelnames aan diverse interventies van allerlei pluimage heeft hij op zijn conto staan. Om ze allemaal op te noemen ontbreekt het ons aan plaats in dit boekje, wel geef ik u graag een bloemlezing van zijn markantste interventies sinds 1 januari 1967.

Zijn eerste inzet vond plaats op 16 februari 1967, de oorspronkelijke melding was brand bij het bedrijf Schelfhaut. Om 15u07 rukte de Gentenaar voor het eerst uit op Hams grondgebied, meer bepaald naar de Noordstraat. In het bedrijf Jean Schelfhaut waren ze toentertijd gespecialiseerd in het uitvezelen van textiel. Ter plaatse bleek een pijnlijke vergissing te hebben plaatsgevonden. Door gebrek aan informatie woede de brand bij de lintweverij van Eduard Schelfhaut in de Geemstraat en niet in de Noordstraat. Gelukkig door kordaat optreden werd alles snel in de kiem gesmoord.

Op 17 november 1968 snelde onze Gentenaar naar het varkens– en pluimveebedrijf van Etienne Stuyven in de Evangeliestraat. Bij aankomst trof men reeds een uitslaande brand aan met extra gevaar van 2 tanken stookolie van elk 1200 liter. In het bedrijf bevonden zich 246 varkens en 12.000 kuikens. Alle kuikens zijn in de brand gebleven maar alle varkens zijn gered kunnen worden.
Voorwaar geen sinecure want een varken is het enige dier dat naar een brand toe loopt, terwijl alle andere dieren er van weg lopen. (Wederom een bewijs dat brandweerlieden van alle markten thuis zijn.) Tijdens de bluswerkzaamheden liep het kostenplaatje voor de gemeente serieus op. Door de extreme koude vroren alle brandslangen (vervaardigd uit vlas) vast aan de grond en onze Gentenaar. Maar geen enkel probleem na ettelijke uren in de koude de pompwerkzaamheden te hebben getrotseerd,  kon hij terug de kazerne vervoegen en werden de kapotte slangen vervangen door nieuwe.

Donderdag 19 augustus 1971: op het bedrijf  “Le Lis” is door zelfontbranding van harde vezels zoals sisal en manilla, een hele loods in vlammen opgegaan. Deze brand was zo immens van omvang dat onze Gentenaar hulp heeft gekregen van diverse omliggende brandweerkorpsen. De brandbaarheid van deze vezels en de manier waarop zij geperst waren zorgden ervoor dat de Gentenaar aan de slag bleef van 19 augustus tot 13 september. Van een sterke jongen gesproken!

In 1972 volgde nog de brand bij vetmesterij Boone – Vermeire en bij firma Boutens – De Pillecijn. In 1973 de brand bij de kokosweverij Van den Berghe en Co en op het eind van 1973 vond de laatste zware overstroming plaats in Hamme. Hierin kweet hij zich perfect van zijn taak door het opkomende water met de nodige kracht weg te pompen.

In 1974 was het prijs bij de firma OMCO in het Zwaarveld. Er woedde een zware brand met diverse externe gevaarlijke factoren. Dit jaar lag ook het aantal woningbranden erg hoog zodoende dat onze Gentenaar weinig rust heeft gekend.

De jaren verstreken en de fusie tussen Hamme en Moerzeke werd een feit in 1977. Onze Gentenaar heeft nadien menige branden helpen bestrijden op het grondgebied van Moes.

De jaren kabbelden verder en onze Gentenaar kreeg een paar collega’s bij, zoals de Fuso en de Magirus, jonge sterke pompen die meer en meer op het voorplan traden. Toch bleef men op het vernuft en de kracht van de Gentenaar rekenen.

Op 24 september 1988 brak in de hoeve van Jacky Rotthier brand uit. De hoeve gelegen in de Vossestraat stond al snel in lichterlaaie door de grote hoeveelheid brandlast. Het was bij deze brand dat onze “Gentenaar” voor het laatst werd ingezet, onze indrukwekkende V8 met zijn twee spuitmonden op zijn dak verdween uit het straatbeeld, maar niet voor lang…

Ons pronkstuk werd al gauw een graag geziene gast op diverse old timertreffens, statige optochten van oudere brandweervoertuigen waarin onze “Gentenaar” er toch altijd een beetje boven uitstak. Door zijn carruur en opbouw waren en zijn verschillende mensen er nog steeds jaloers op tot op de dag van vandaag. Vraag maar aan Brandweer Gent, ze hebben zelfs een materiaalvoertuig aangeboden in ruil voor onze Gentenaar. Ons antwoord was klaar en duidelijk: “NEEN”!

voertuig wissel
Het jaar 1995 breekt aan, de dienstchef van Brandweer Kruibeke gaat op pensioen en wordt beloond met een optocht van old timers. Onze Gentenaar mocht natuurlijk niet ontbreken. Helaas, het noodlot slaat toe. De krachtige V8 motor begeeft het. Vraagtekens alom, hoe kan dit? Alles werd nagekeken, gecheckt, dubbel gecheckt, hij weigerde dienst.
Er werd verwoed naar een oplossing gezocht maar niks mocht baten. De o zo krachtige motor was op, volledig op, en kon niet meer hersteld worden. Hij werd gestald in de Damstraat bij de andere niet meer rijvaardige brandweervoertuigen.
Jaren gingen voorbij en er werd naar een oplossing gezocht, het ene jaar wat intensiever dan het ander, maar de conclusie was duidelijk: er diende een nieuwe motor te worden aangekocht. Natuurlijk heeft de gemeente geen geld en ook de brandweerkas was meer leeg dan vol.

De stroomversnelling

Toen in 2011 in een collegeverslag verscheen dat de “Gentenaar” zou verkocht worden voor oud ijzer, konden we onze ogen niet geloven. “Hoe kan dit, wie wil dit, en nie me ons zelle”, er werd een hartig woordje geklapt.

Tijd om het heft in eigen handen te nemen. We konden bekomen dat onze Gentenaar van de lijst werd gehaald. Een zoektocht naar een motor was begonnen. Het werd duidelijk dat het een moeilijke zoektocht ging worden waardoor ook deze keer alles weer op een laag pitje werd gezet.
Toen brandweerman Stijn Verhelst zijn Indra wou ten huwelijk vragen had hij maar één eis: hij zou trouwen in de Gentenaar. De draad werd weer opgenomen. Eerst werd er een vriendenkring opgericht nl. “Vriendenkring de Gentenaar” met als voornaamste doel het voertuig restaureren en in ere herstellen. Met de gemeente werd er een contract opgesteld waarin we 30 jaar bruikleen recht hebben op onze Gentenaar EN dat het gemeentebestuur zich engageert voor een standplaats van onze trots.

En nu?

Eindelijk goed nieuws. In 2012 vinden we een man in Nederland “Bernie voor de vrienden” die Amerikaanse voertuigen hersteld. Hij engageert zich om een geschikte nieuwe motor te vinden voor onze Gentenaar. En Ja hoor, na 3 maand zoeken vindt hij er nog 1 in Amerika in een oude schuur. De motor is bijna een exacte kopie van de huidige, enige minpunt: de kostprijs ± 8000 euro.

motor

Dankzij een gulle sponsor en een tijdelijke overbrugging van het feestcomité kunnen we dit bekostigen en krijgen we een go voor bestelling. “Laat die motor maar overkomen.”. Na enkele weken is onze Gentenaar met een dieplader overgebracht naar het atelier van Bernie in Axel.

gentenaar naar axel
De motor wordt geplaatst en onze Gentenaar rijdt terug zoals voorheen en enkele weken later komt hij terug toe in Hamme. Eindelijk na zovele jaren te hebben stilgestaan, bijna in de vergetelheid geraakt is onze trots terug rijvaardig.
En Stijn en Indra, jawel zij beleefden hun droomhuwelijk in onze Gentenaar, en niet alleen zij maar ook Angelo en Wendy hebben ondertussen kunnen genieten van al de blikken die op hun gericht waren toen zij hun blijde intrede deden in Moerzeke.

Sindsdien is hij al meerdere malen in ons straatbeeld te zien geweest. Hij neemt deel aan static shows, aan opendeur dagen in onze brandweerzone, en old timertreffens, kortom hij is terug.

De vriendenkring van de Gentenaar wil dan ook iedereen bedanken die rechtstreeks of onrechtstreeks bijgedragen heeft aan de heropbouw van onze Gentenaar. Zij zullen erover waken dat hij onderhouden en verzorgd wordt zoals een goede huisvader beaamd.
De Gentenaar heeft vorige maand de Mira prijs 2013 gekregen voor de reeds geleverde prestaties en diensten. Wij danken hierbij het gemeentebestuur voor de steun die zij aan ons zijn blijven geven